Doğum Fotoğrafçılığı Atölyesi | ertesi

“yapar mısın” dedi Muammer?

“Neden olmasın” dedim ben..

dizlerim titreyerek gittim dün..

sıkı çalıştım ama..koskoca Muammar Yanmaz ..mahçup olmak endişesi taşımaz mı insan ?

taşır bal gibi!

“1 kişi bile olsa yaparız” dedi..

“1 kişi bile olur umarım” dedim içimden.

Önce içeri girdim tamamen temel fotoğraf atölyesi olacağını unutarak. O da ne ? içerisi tıklım tıkış.. “nooluyo yahu hani 1 kişi olacaktı bu ne ?” derken fark ettim ki  o topluluk pek tabi harami adayları 🙂 ancak birden kendimi biraz sonra atölye verecek Pro harami tanıtımında bulunca, – sanırım 50 kişi vardı-  dilim tutuldu o hiç kapanmayan çenemin içinde 🙂 çalışmamıştım  hocam buradan ! 🙂

Neyse ki tatlı bir topluluk, bir kaç soru ile beni rahatlattılar. Ancak bundan 1 seneden biraz az öncesinde o koltuklarda otururken o anda tam karşısında durmak ilginç bir tecrübeydi. Pek tabii ben o zaman ilk temel fotoğraf eğitimimi almıyordum tam tamına 3. temel fotoğraf atölyemdi!! 🙂 Ancak harami olabilmek için bu aşamadan geçmek gerekiyordu; bende geçtim: ne iyi ettim!
Keşke en en başta tanısaydım da türk işi kurslarda zaman öldürmeseydim! hani birilerinin dibinde durmadan iş yapamayacağınız ancak birilerinin dibinde durursanız sergi falan açabildiğiniz kurslar! İnanın bana kurslarımdan birinde genel başkan bana kıl oldu diye (genelde olurlar 😀 ) sertfika alacağım günden haberdar etmemişti beni. Hoş sonra gelip özür de dilemişti (genelde bu da olabiliyor boş gere bağırınmam !) ama amatör iş yapan herkesin motivasyonudur bunlar!
Harami olduğunuz gün kısa ama anlamlı bir tören yapılır, harami belgesi verilir ve bir TÖRENdir o! herkesin tek tek fotoğrafı çekilir ve çılgınlar gibi bağırarak harami pozu verilir harami yemini edilir: sümüklü çocuk çekmeyeceğimeeeee….. 😀
Neyse geçmişteki de tecrübeydi.. hele hele orada kalsam birileri bana der miydi acaba bu işte bu kadar yeniyken gel de tecrübeni anlat diye. İşte Muammerin farkı burada yatıyor. Ben de bu güveni boşa çıkartmamak için öyle çok çalıştım ki ..hatta verdiği süre içerisinde tam 14:00’te başlayıp 19:00 da bitirdim.. saniyesi saniyesine çalıştım 🙂

Üstelik tam tamına 12 kişi vardı atölyede! Bu ne büyük onur.. hepsine buradan tek tek teşekkürlerimi sunarım.. benim bilgimi tecrübemi dinlemeye layık görüp geldiler.. sevinçten ağzım kulaklarımdaydı ya..

Çıkarken katılımcı meslektaşlarımdan (bazıları müstakbel bazıları bi-fiil bu işi yapıyor) duyduklarım, keyifli geçen bir atölye ve Muammerden gelen” devam edelim” teklifi..

İki ay sonra yeni bir atölyeden aynı keyfi almak dileğim büyük..

Katılımcılardan gelenler:

Burcu Demirel –> Teşekkürler