Doğum Hikayesi | idil Bebek

Benim İdil kuzum büyüdü 1 yaşını bitirdi bile :=) Doğum gününü kutladığımız geçtiğimiz aylarda önce stüdyomda bana pozlar verdi sonra partisine gittim ve en sonunda doğduğu gün güzel annesi Ceren’in yazdıklarını paylaşma vakti geldi :=)

dogumgunu-fotografi-idil

studyo-fotografi-idil

9 ay boyunca doğum yapacağım güne ne kadar kaldı diye sayıp durmuştum. Çok sabırsız bir anne adayıydım. Son haftalarda artık saatleri sayar olmuştum ama şimdi düşününce anlıyorum ki o gün doğuma pek de hazır değilmişim 🙂 Benim öyle saçlarıma fön çektirecek, makyaj yapacak, üstüme hastaneye giderken güzel ve şık bir şeyler giyecek halim ve vaktim pek olmadı.
Akşam suyum geldi, mutluluk ve heyecandan çıldırmış bir şekilde hastaneye koştuk. Normal doğum yaptım, kimse bana bu kadar acıyacağını ve zorlanacağımı söylememiş miydi!!?? Yoksa ben küçümsemiş miydim bu acıyı?!  Sürekli “bu kadar acı normal mi?” diye bir düşünce içindeyken, anestezi uzmanı doktor beyin “dünyada tanımlanmış en büyük acı; doğum acısıdır, merak etmeyin, maalesef bu kadar acıması çok normal” demesiyle biraz olsun rahatlamıştım.
Acı yetmezmiş gibi, bir de sancı çekerken sürekli “daha ne kadar daha var?” diye düşünmekten, “bunca acıyı çektikten sonra bir de ya sezeryana girmek zorunda kalırsam” diye endişelenmekten, “bebeğim iyi mi acaba” diye korkmaktan çılgına döndüm tüm doğum boyunca. İlk epidural acımı hiç dindirmezken, ikinci epidural beni canlı bir şapşal yaptı, evet, resmen kendinde görünen fakat ne yaptığını ve hissettiğini anlamayan bir şapşal. 🙂

Bütün bunlar olup biterken Ayça’ya her baktığımda aslında bu anları doya doya yaşamam, zevk almam gerektiğini düşünüyordum. Ama gelen sancı ile yine unutuyordum 🙂 Dışarıda beni bekleyen ailemin Ayça’nın yakaladığı o kadar mükemmel kareleri var ki; kocaman gülüşmeler, heyecanlı koşuşturmalar, İdil’imizi görünce atılan kahkahalar…

Her şeyde olduğu gibi doğumda da tecrübenin çok faydası var, inşallah bir gün ikinci bebeğim olursa o anların hepsinin tadını çıkartıp, doya doya yaşayıp, bol bol Ayça’ya poz vereceğim 🙂 Şimdi kızım 6 aylık, doğumu ve o sancılarımı düşündükçe kocaman gülümsüyorum. Bütün bu duyguların içinde olduğu pembe albümümüz salonumuzun baş köşesinde duruyor. Eline sağlık Ayça! Herkese kolaylık ve sağlıklı bebekler dilerim. Ceren B.E.